Meer getuigenissen

Reda et Anthony , Buschauffeurs

«Wil je een beetje melk? Je moet toegeven dat de koffie hier beter is!” Anthony en Reda schuiven aan tafel van de ontvangstenzaal voor bestuurders in de stelplaats Delta. Ze zijn al vele jaren vrienden en nu zijn ze ook collega’s en oefenen ze dezelfde job uit. Reda is al vijf jaar buschauffeur. Hij is dolgelukkig dat hij dezelfde liefde voor het vak kan delen met Anthony, die de MIVB enkele maanden geleden vervoegde.

«Herinner je je nog 4-5 jaar geleden? Ik begon toen net bij de MIVB als chauffeur en we spraken erover tijdens een etentje. Toen al had ik je aangeraden te solliciteren!” Anthony bevestigt. « Dat herinner ik mij! Ik deed er iets langer over om te beslissen maar ik heb er geen seconde spijt van. Integendeel. Ik hield altijd al van rijden. Daarvoor bezorgde ik pakjes. Rijden is voor mij echt puur genieten.»

Ook voor Reda is het een waar plezier om met een bus te rijden. Maar het is vooral het contact met de reizigers waar hij nog het meeste van geniet. “Ervoor werkte ik als zelfstandige en toen hield ik ook al het meest van het contact met de klanten. Ik kende de MIVB al want mijn vader was 37 jaar lang trambestuurder. Ik koos voor de bus precies om het meeste contact te hebben met de reizigers.”

Zeer snel wisselen beide chauffeurs ervaringen en tips uit. “Na mijn werkdag als chauffeur moet ik eventjes uitblazen en de stress van me af laten glijden. Ik moet wel toegeven dat het best druk kan zijn om in Brussel te rijden”, zegt Reda. “Ik voel dat ook zo aan. Een kleine pauze bij thuiskomst doet deugd”, besluit Anthony.

«Geen nood. Het is volkomen normaal om in het begin wat extra stress te ervaren. Als ik je een tip kan geven: geduld! Je zal wel zien dat je na enkele maanden helemaal bent ondergedompeld in “het métier”. Nadien vermindert de stress en kan je de zaken beter anticiperen.”

«Dat is waar. Nu al merk ik dat de gewoonte om bepaalde situaties te voorzien ook zijn vruchten afwerpt wanneer ik met de wagen rijd. Je moet natuurlijk de hele tijd geconcentreerd zijn en in het begin ken je niet altijd alle lijnen even goed en daardoor is het extra opletten geblazen”, onderstreept Anthony.

«Da’s duidelijk. Mijn tweede tip: goed slapen! Het is uiterst belangrijk om goed uit te rusten. Als je vermoeid bent, dan voel je dat onmiddellijk op het werk. Ik spreek uit ervaring”, glimlacht Reda. “Aan sport doen helpt ook om stoom af te blazen en in vorm te blijven”, voegt hij er met een knipoog aan toe.

Zaken waar de bestuurders mee omgaan: stressbeheersing, vermoeidheid die op bepaalde dagen misschien iets meer toeslaat, andere weggebruikers die niet altijd even hoffelijk zijn, klanten waarvan het merendeel gelukkig aangenaam en sympathiek is. “Een eenvoudige blik, een klein gebaar wanneer ze in de bus stappen, een goeiedag, dat doet echt wonderen”, benadrukt Reda. “Zeker weten! Een keer heeft een reizigster me bedankt omdat ik volgens haar zo goed reed en haar dat veel plezier deed”, voegt Anthony toe.

«Ondanks de verkeersopstoppingen en daarmee gepaard gaande stress, ondanks alles dat zich kan voordoen op de weg, moet je je over bepaalde opmerkingen heen kunnen zetten en je werk met de glimlach blijven uitoefenen. De reizigers voelen dat en zijn ons daar dankbaar voor. Na de aanslag van 22 maart kreeg ik verschillende reacties van reizigers die het MIVB-personeel bedankten om te blijven rijden en die ons feliciteerden voor onze moed.”

“We kunnen echt zeggen dat we geluk hebben om dit beroep te kunnen uitoefenen, voegt Reda eraan toe, iets wat Anthony volmondig beaamt: “er zijn vele voordelen bij de MIVB en aan het stuur van mijn bus ben ik meester aan boord en vind ik mijn zelfstandigheid terug die ik in mijn vorige job ook had. Maar daar bovenop krijg je er hier collega’s bij waardoor het voelt als een echte familie.”

«Het klopt inderdaad dat de sfeer onder de collega’s echt goed zit», bevestigt Reda. “Ook al ken je in het begin niet veel mensen, stellen ze je onmiddellijk op je gemak, we ondersteunen de nieuwelingen, we wisselen ervaringen uit…zoals vandaag dus.”

Eens de koffie leeg, gaan Reda en Anthony naar hun bus. Reda wil zijn vriend en collega een gedeelte van de trajecten tonen die hij elke week aflegt, aangezien hij niet op dezelfde lijnen werkt als gewoonlijk. En eens Anthony achter het stuur van zijn bus plaatsneemt met Reda aan zijn zij, herbeginnen de tips en uitwisselingen: voorkeur voor een bepaald type bus, de beste manier van reageren, positionering op de weg op bepaalde kruispunten,…

«Na vijf jaar ben ik nog altijd even tevreden. Ik hou van mijn werk, ik ben zelfs nog gemotiveerder dan in het begin”, zegt Reda. “Bij mij is het nog maar enkele maanden dat ik hier werk en van mijn beroep houd. Ik vraag mij vooral af waarom ik niet eerder solliciteerde”, voegt Anthony eraan toe.

En de twee heren zetten hun weg verder, nog altijd met de glimlach op het gezicht.

De overeenstemmende jobaanbiedingen tonen

Terug naar Boven