Quentin, Interventiemanager

Meer getuigenissen

Kinderdroom wordt werkelijkheid: “Mijn passie voor trams werd mijn beroep”

 

Als kind ging Quentin op de schouders van zijn vader mee kijken naar de werf van tram 55. Toen ontstond zijn passie voor trams, een passie die heel natuurlijk leidde tot het beroep van trambestuurder bij de MIVB. Vandaag is hij interventiemanager, en waakt hij erover dat alles goed verloopt bij de trams.

 

Trams, zijn ze jouw passie?

Ik zou liegen als ik zou zeggen van niet. Van kindsbeen af ben gebeten door de trammicrobe, ongetwijfeld van toen ik begin jaren ’90 op de schouders van mijn papa ging rondwandelen op de werf van tram 55, bij Hoogte Honderd. Het was zeer evident voor mij om trambestuurder te worden. Toen ik vijftien was, ontmoette ik jongeren met dezelfde passie, met wie ik nog altijd contact heb. We zijn nu allemaal vrijwilligers in het Trammuseum in Brussel. Zodra ik klaar was met het middelbaar, solliciteerde ik voor de job als preventiemedewerker bij de MIVB. Ik deed die job een jaar vooraleer ik een contract van onbepaalde duur kreeg als trambestuurder.

Een jongensdroom die werkelijkheid werd?

Ja, dat was inderdaad mijn droom. Die duurde zes jaar. Zes jaar lang zat ik in de bestuurderspost van mijn tram, elke dag. Eind 2017 schreef ik me in voor het intern bevorderingsexamen om interventiemanager te worden, en ik was geslaagd.

Wat doet een interventiemanager?

Mijn taak bestaat erin te patrouilleren met een interventiewagen in Brussel om erover te waken dat alles goed verloopt bij de trams. We staan ter beschikking van de tramdispatching, die ons in real time opbelt wanneer er incidenten zijn op het net, zoals aanrijdingen, hinder op het spoor, ontsporingen, problemen met stroomafnemers, enz. Op menselijk vlak zijn de tussenkomsten met gewonden (in voertuigen of met voetgangers) de zwaarste. Het zijn zaken waarop je je voorbereidt, zodat je geconcentreerd en efficiënt kan blijven tijdens interventies, maar het is altijd moeilijk. Wanneer er geen interventies zijn, zorgen we voor de omkadering van bestuurders op het net, waarbij we de voorrangsregels tussen trams bijvoorbeeld nakijken. We kijken er ook op toe dat er geen andere voertuigen op de eigen beddingen van onze bussen/trams rijden, en verbaliseren wanneer dat nodig is. De job van een interventiemanager is heel gevarieerd, en, ook al zitten we alleen in onze auto, we werken in team met andere collega’s die het net coveren, en we helpen elkaar ook bij belangrijke opdrachten. Elke dag is anders en ook al lijken oproepen soms op elkaar, de interventies gebeuren geen twee keer op dezelfde manier.

Snelheid en diplomatie komen samen...

Soms moeten we snel een oplossing vinden, en diplomatisch te werk gaan, zodat onze reizigers niet te lang gestraft worden en onze trams zo snel mogelijk terug normaal kunnen rijden. Daar in slagen, voelt als een enorme voldoening.

Meer getuigenissen